W ciągu ostatnich kilku dekad globalne rolnictwo koncentrowało się jedynie na kilku głównych uprawach. Obecnie kukurydza, ryż i pszenica dominują w globalnej produkcji, podczas gdy tysiące gatunków jadalnych pozostaje niewykorzystanych.
Dlatego Unia Europejska coraz bardziej naciska na dywersyfikację upraw: integracja mniej powszechnych upraw, odmian lokalnych lub wyspecjalizowanej produkcji może zwiększyć odporność na zmiany klimatu, bioróżnorodność i stabilność ekonomiczną gospodarstw rolnych.
Wiele projektów i warsztatów w ramach sieci WPR bada nowe możliwości: dawne uprawy, niszowe gatunki jagód, rośliny lecznicze lub innowacyjne systemy produkcji, takie jak rolnictwo wertykalne i uprawa wertykalna.
Badania naukowe wskazują, że w perspektywie długoterminowej dywersyfikacja rolnictwa może znacząco zwiększyć bioróżnorodność i usługi ekosystemowe, a jednocześnie poprawić stabilność ekonomiczną gospodarstw rolnych.
Pozostaje pytanie: czy dywersyfikacja stanie się nową europejską strategią rolną, czy też pozostanie szansą dla pionierskich firm?
